ŞİİR HAYATIN KENDİSİDİR

İnsan neden şiir yazar? Sanırım birçoğumuz bunu hiç düşünmedik. Ya da sorgulamak pek aklımıza gelmedi. “İçinden yazmak geldi, yazdı.” “İlham geldi, yazdı.” “Derdini mısralara dökmek için, isyanını haykırmak için, sevdiğine seslenmek, sevmediklerini yermek için yazdı” da diyebiliriz..

Ya da kişinin yaşama karşı hıncı vardır. İnsanlarla bir alıp veremediği vardır. Ezilmiştir, üzülmüştür, örselenmiş, ötelenmiştir. Sevilmiştir ya da hiç sevilmemiştir.

Bu insan hayatta karşılaştığı her davranışı, gördüğü her muameleyi, içinden gelen her duyguyu eğer şiir yazma yeteneği varsa mısralara dökebilir.

Başkalarına vermek istediği mesajı birkaç satırla verebilir. Yazanın yazarken, okuyanın okurken farklı bir tat aldığı, yazanın kendini anlattığı, okuyanın ya da dinleyenin kendini bulduğu bir yazım şekli yani şiir değişik şekillerde ortaya çıkabilir.

Aslında insan “neden şiir yazıyorum?” diye değil de “neden şiir yazmıyorum?” diye kendine bir soru yöneltirse belki daha doğru olur.

Şair şiir yazarak içindeki boşluğu dolduruyordur. Tam oluyordur. Tamamlanıyordur. Şiir denildiğinde genellikle sevgiliye duyulan yoğun arzu ve isteklerin, aşkın satırlara dökülen hali diye düşünülür. Ya da tam tersi olabilir. Karşılığı alınmayan platonik bir aşkın, kavuşulamayan bir sevgilinin kişide yarattığı öfkenin, nefretin, isyanın mısralara yansıması olabilir.

Ancak yalnızca bu değildir şiir. Yalnızca sevgiliye yazılan arzu ve sitem, özlem, hasret duygularını anlatan mısralar değildir.

Yaşamın her halinin, duygunun her şeklinin, hayata, insana, doğaya, hayvana, çiçeğe, böceğe bakışın, o bakışların yarattığı duyguların farklı anlamlar yüklenmiş halidir bazen şiir.

Yazanda, okuyanda, dinleyende farklı duygular yaratan.. Ve Bazen de kişide şiir yazma isteği uyandıran, ilham veren satırlardır..

İnsan üzerinde bu kadar çeşitli etki uyandıran, geliştiren, güzelleştiren, hayata bakış açısını çok yönlü kılan, içindeki her türlü duyguyu başkalarına aktarabilmenin bir yolu olan şiir yazma olayı tek kelimeyle Allah vergisi bir yetenektir. “Yazarım” demekle olmaz. “Yazacağım” demekle yazılmaz.  “Ben de şair olacağım” demekle olunmaz.

Aşık da olsan, içinden alevler de fışkırsa, aşkından, yanardağ gibi patlasan da doğuştan yüreğine o duygular koyulmamışsa, o yetenek sana bahşedilmemişse yazamazsın. Şiir yazmak yoğun olarak yaşanan duyguların dışa vurumu, barajın kapaklarının açılması, yanardağın patlaması, bulutların yağmur olup yağmasıdır.
Doğaldır.. Kendiliğindendir.
Şair ise; insanı, toplumu, ülkeyi, dünyayı gözlemleyen, insanının derdiyle dertlenip, sorunlarını bilip anlatandır. Aşkı yaşayan, sevip sevilmesini bilendir. Doğrunun yanında durup, ağlayanla ağlayandır. Ve içindeki duygu fırtınasını mısralara dökendir. Gün gelir över, gün gelir eleştirip tenkit eder.

Şair hayatı yaşayan, şiir hayatın kendisidir.

Tuncay DAĞLI